Emoticons

Moah, het spijt me zeer, maar ik ben het niet altijd met u eens.
Hoewel ik erg goed in het verhaal kan komen moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf erg vaak emoticons gebruik, en zo ook een groot gedeelte van de mensen die ik ken.

als ik de zin schrijf:
Je bent een domme muts :-)

kun je inderdaad iemand "een klap in haar gezicht geven, en daarna direct sorry zeggen", maar anderzijds kan het ook een soort sarcasme uitdrukken, en het dus wel positief bedoelen.

Een emoticon als :P kan gewoon uitdrukken dat je de draak met iemand steekt, en houdt toch ook niet per se in dat je letterlijk je tong naar iemand uitsteekt.
Enzovoorts...

En natuurlijk kunnen leestekens en emoticons perfect worden gecombineerd (als je dat doet werken ze al helemaal, zoals onze webmaster al zei, als hulpmiddel om emotie uit te drukken)

bijvoorbeeld:
Ik vind Apekool een fanstastisch woord! =D

Nu... dat zegt precies wat ik bedoel, terwijl het zonder emoticon ook boos (o.i.d.) bedoeld had kunnen zijn.

Ik weet niet precies wat ik moet concluderen, maar in ieder geval ben ik het er niet mee eens dat emoticons moeten worden afgeschaft!

En daarnaast moet je gewoon geen vervelende dingen over mensen schrijven (noch op internet, noch elders).

Dus...
Een goed column, maar ik ga stiekem wel verder met het gebruik van emoticons. Het staat gewoon vrolijk =D

Hm... ik snap het systeem van schrijven in zo'n klein blokje nog niet helemaal. Excuses voor de vele enters en ruimtes in het vorige stuk, ik ben nog nieuw, en een kneus, dus ik hoop dat jullie het me wel ooit kunnen vergeven =P
(die "=P" geeft dus aan dat ik een beetje de draak steek met mijn eigen fouten, en mijn hoop op vergeving, omdat ik er van uit ga dat jullie vriendelijk genoeg zijn om een kneus zijn kleine foutjes te vergeven)

Goed geschreven, maar ik ben het niet altijd met je/u eens. Juist het ontbreken van emoticons leverde nogal eens verwarring en misverstanden op op de diverse chatsites en vergelijkbare internetboxes of zoiets. Zelf probeer ik zo weinig mogelijk mee te doen aan dat soort dingen, juist omdat je bij het gebruik van woorden geen intonatie kunt aangeven. Dankzij de toevoeging van emoticons kun je nu in ieder geval de strekking duiden. Een verrijking van de taal is het zeker niet, maar een verduidelijking van de boodschap kan het wel zijn.

Wat mij aan deze ‘column’ opvalt, is dat deze voorbij gaat aan de moderne communicatietechnieken. Het is anno 2010 niet langer mogelijk om alle geschriften op één lijn te stellen. Het betoog tegen het gebruik van emoticons gaat tezeer uit van het oude, bekende gebruik van teksten. Dit gebruik, dat varieert van literaire teksten tot krantenartikelen tot persoonlijke brieven, is ook vandaag nog volop aan de orde en in zoverre ben ik het roerend met de inhoud van de tekst eens. Wie ervoor kiest om een ‘gedegen’ tekst te schrijven, bijvoorbeeld door een uiteenzetting over een woord te maken of door een beargumenteerd betoog te schrijven, kan zich beter verre van het gebruik van emoticons houden. Vervangende gelaatsuitdrukkingen zijn niet eigen aan een goede tekst; het betoog in de column brengt dit aspect op het scherpst van de snede.
Wat is er dan veranderd in de loop der tijd? Er zijn vele soorten geschreven communicatiemethoden bijgekomen, die afwijken van hetgeen vroeger bekend was. Deze ontwikkeling begon met e-mail en is daarna verder ontwikkeld; denk aan chatten, facebooken en twitteren. Internet heeft een deel van het sociale domein overgenomen, maar het is een vergissing om te stellen dat bijvoorbeeld chat- of twitterberichtjes gelijk staan aan de tekst van een boek, artikel of brief. Integendeel, ze staan zo dikwijls juist dichter bij het gesproken woord. Chatberichtjes zijn niet bedoeld om polemieken aan te gaan of uiteenzettingen te geven, ze zijn (onder andere) bedoeld om iemand snel ergens van te verwittigen of gewoon om even ‘hoi’ te zeggen. Het niveau ervan ligt eindeloos laagdrempeliger.*
Zelfs e-mail an sich heeft een ontwikkeling ondergaan. Daar e-mailberichten zo makkelijk en goedkoop kunnen worden verstuurd, is een nieuw gebruik ervan ontstaan, dat uitgaat van een snel doorgeefluik. De hoeveelheid hap-slik-wegcommunicatie is daarmee ook aanzienlijk toegenomen en de kans dat taal verkeerd wordt geïnterpreteerd is bij deze communicatievormen groot. De emoticons verhelpen dit probleem echter grotendeels.
Of men deze ontwikkeling nu als positief of negatief beschouwt, doet in deze discussie weinig ter zake, want de tijd heeft geleerd dat deze een feit is gebleken. Ook het internetforum, waaronder woordvandedag.nl, heeft een eigen, specifieke plaats in het spectrum. Afhankelijk van het doel van de schrijver zweven reacties tussen ‘formeel’ en ‘informeel’. Lettend op de context kunnen emoticons dus wel of niet wenselijk zijn. Ik vermoed echter dat het betoog is begonnen vanwege het (mogelijk abusievelijke) gebruik van emoticons om daarmee een schuilplaats voor de schrijver te creëren. Zit ik er ver naast wanneer ik aan de discussie bij het WvdD berispen denk?

* Een ontwikkeling die ik zelf veel zorgwekkender vind dan emoticons, is het gebruik van msn- of sms-taal. Veel woorden worden verkort en de jeugd maakt zich rap meester van deze ‘taal’. Dat loopt echter verkeerd af wanneer de correcte taal niet tegelijkertijd wordt aangeleerd. Het valt mij op internet bijvoorbeeld op hoe opvallend vaak ‘egt’ in plaats van ‘echt’ wordt geschreven, maar erger is nog dat veel jongeren überhaupt niet weten dat zij dit fout doen.