Late Roeping (9/21)
zaterdag 13 maart 2010
door Jaap B
“Lukt het?” vroeg ik, want ik kon niet mee vanwege een klus die die middag nog af moest.
“Nou ja, ik vraag wel of Annemiekje me helpt,” en rustig reed Dory de straat uit.
Mijn werk vorderde goed, het meest van wat ik schreef kon ik uit mijn hoofd doen, zonder steeds naslagwerken te raadplegen. Een eitje, maar dat kwam vanwege de haast goed uit.
Een klein anderhalf uur later hoorde ik de auto van Dory voor de deur stilstaan. Ik liep meteen naar buiten en vroeg hoe het met Boris was.
“De dokter had het vrij snel door. Hij kneep wat hier en daar en elke keer piepte Boris zachtjes. Hij vroeg of we onlangs nog kip hadden gegeten en of Boris er bij had gekund. Bij de botjes.”
“O shit,” zei ik, “we hebben eergisteren een kip gegrild en ja, wat is er met de botjes gebeurd?”
“Ik denk dat Boris er op de een of andere manier wat van heeft gegeten en volgens de dokter is dat bloedlink. Anders dan gewone botten, van een koe, splinteren kippenbotjes en worden vlijmscherp. Dat heeft dus bij Boris zijn maag of darmen verwond en daarom had ie zo’n pijn.”
“Ja, en wat nu, wat moeten we doen?”
“De dokter heeft me een flesje met vloeistof gegeven. Dat moeten we in zijn drinkbak doen, het schijnt de binnenboel van Boris te smeren, waardoor de botjes beter glijden, of zoiets. En ze worden beter verteerd. Over drie dagen moet ik terugkomen met Boris en zal hij hem opnieuw moeten onderzoeken.”
De volgende dag piepte Boris niet meer, maar dat ie nou fris was, nee, niet echt. De derde dag wankelde Boris wat als ie liep, dus het uitlaten was niet zo’n succes.
“Hoe ging het bij de dokter,” vroeg ik drie dagen later.
“Er schijnt een complicatie bij te zijn gekomen, die Rick goed in de gaten moet houden. Ik bedoel, ik zal toch regelmatig bij hem moeten komen.”
“Rick?” vroeg ik, “zeg je Rick tegen hem?” Niet dat ik jaloers ben, maar ik bleef liever op de hoogte van Dory’s vriendschappen.
