Als je je afvraagt waar dit woord of 'articulatie' vandaan komt, is het volgende misschien interessant. Het Latijnse woord artus ligt eraan ten grondslag. Het betekent 'gewricht, lid', articulus is de verkleinvorm, dat wordt dus 'gewrichtje of lidje'. Een ander
synoniem van articulatie is geleding. Dat kunnen zijn: de plaats van aanhechting van een boomblad aan de tak, de aanhechting van ledematen aan een lichaam. Geledingen zijn dus delen die weliswaar aan een geheel zijn bevestigd, maar ten opzichte daarvan kunnen bewegen.
Nu ga je kijken naar het woord
articuleren uit de spraakkunst. Alle onderdelen van het woord, alle geledingen worden afzonderlijk uitgesproken, zoals in ar-ti-cu-le-ren. Weliswaar afzonderlijk, maar toch aan elkaar verbonden. Zo zit dat dus.