Het is een
puik rijtje woorden: de annotatie, de
connotatie en de denotatie. Ik heb ze nooit als 'moeilijk doen', zoals Arnoldho dat omschrijft, gezien, mede omdat ze (voor zover ik de woorden althans heb geleerd) zo specifiek op taal zijn gericht. Ik gebruik ze in die context dan ook liever dan 'associatie' of 'gevoelswaarde'.
De con- en de denotatie staan lijnrecht tegenover elkaar: laatstgenoemde is de eigenlijke betekenis van een woord, terwijl eerstgenoemde als gezegd de gevoelsmatige betekenis betreft. Op Wikipedia is daarbij een aardige vergelijking getrokken met het
synoniem versus de equivalentie. Woorden zijn
synoniem wanneer ze dezelfde denotatie hebben, terwijl ze
equivalent zijn wanneer de
connotatie eender is. Hoe interessant.
Toevoeging: het is bij uit het Latijn afkomstige woorden dikwijls wat minder spannend, maar ik zal
volledigheidshalve erbij vermelden dat het WvdD van 'connotatio' afstamt.