Op de brandstapel zetten,
defenestreren, fusilleren, het hoofd onder de guillotine leggen, kruisigen, opknopen,
radbraken, vierendelen… het zijn zo voorbeelden van middeleeuwse (martel)technieken op basis van het doodvonnis. Tegenwoordig moeten we het met de ‘stoel’ doen. Nu ja, wanneer je in een ontwikkelingsland als de Verenigde Staten leeft dan.
De uitvoering van (de meeste van) deze straffen werd doorgaans op basis van een rechterlijk bevel (of iets wat daarvoor moest doorgaan) gedaan. Ik heb met opzet lynchen en stenigen buiten beschouwing gelaten, omdat die veeleer een uiting van volkswoede waren.
Eigenrichting is tegenwoordig uit den boze (tenzij het is bedoeld om de buurman een poets te bakken, dan is alles veroorloofd). Met het verdwijnen van de sociale afhankelijkheidsstructuur (waarin de afwijking van één de hele gemeenschap kon treffen), de intrede van de gedachte dat beter de geest dan het lichaam kan worden aangepakt en uiteindelijk de opkomst van de mensenrechten zijn eerdergenoemde gruwelstraffen geschiedenis geworden.
Toevoeging: Wat een levendige beschrijving van het fenomeen, Jaap. We moesten vaker dit soort woorden voor de kiezen krijgen.